Kayayı âlem görür, sen sen ol, kovuğuna bak, kuytusuna kulak ver!. “İllallah KARANTİNA!..” Bahr-i Siyah’ın (1) epeyi uzak sancağından gelme hamallar kanca geçirip sırtladıklarını, çam kalaslar üzerinden cambaz misali sıçrayışlarla takalara, çektirilere, tirandillere bir koşu indirip gelir, soluklanmadan bir kanca daha geçirirler develerden inen çuvallara... Yeni Zaman’dır, istimin er vaktidir, erken vaktidir. İzmir, şehre gelen…

Masal dediğin bir inatçı taş. Hakikati arayan, sakın ha, sert diye taştan yılma; kes, biç, yont, yıldız yağdıran sonsuz yüzler çıksın meydana. Sonra?.. Hakikat kara taşın hangi yüzündedir sorma! Soran değil; arayan bulur. YENİ İZMİR’in ÜÇ-BEŞ VAKTİ Her Allah’ın günü vakit geldiğinde, “Ya Allah, Bismillah” çekip, pervane misali döne döne çıkılır o doksan dokuz basamak.…

Deve yükü masal içinde hakikat harup (1) içinden bal damıtmak gibidir. Daha ne olsun? Bir zerre hakikat nice hayaller besler. Hayal dediğinde aranmaz mı hakikat? Saklı masallar hayallere gebe kaya kovuklarından gecelerde çıkar dolanır. Temaşalık (2) taraçalarına konar ekseri, Kordon yalılarına, Beyler Sokak konaklarına pek uğramaz!.. KUMPANYA/Devasa Presa (3) “İstim” İngiliz milletten İzmirlinin dilinden şehre…

Evvel zaman içinde şiir masal koynundadır.Eski Zaman’da şiir usta elindedir.Hüner hüner akar şiir olur, masal olur görünür.Evvel zaman içinde peştamal (1) kuşanmadan el usta sayılmaz.Ustalıkta peştamal ayıp örtüsü değil, usta elin mübarek kiri, usta ruhun alın teri yoldaşıdır.Yeni Zaman usta elden peştamalın soyunduğu zamandır.O hasret iledir ki hünerli eller ismi yok ustalığa küser.Usta ki hünerler…

Masallar, kuytuları, kaya kovuklarını oldum bittim sevmez, lâkin geceleri pek sever… Büyük Masal Sürgünü’nden evvel; ilikmenli viraneler, kandilli hanlar, şamdanlı haneler her gece oturur, her gece masal dinler imiş … Viranelerin ve hanelerin masalcısı ekseri ak saçlı kadın, hanların ise hep ak sakallı erkek olur imiş… Ve her masala evvel zamandan girer, ahir zamandan çıkar,…

Taş Tanrılar zamanıdır, masallar doğar, dillenir…Gök Tanrılar zamanıdır, masallar yasak dinlemez…Yasaksız masallardır Kaf Dağı’nı aşan… Tevbeler tevbesi, insandan tanrı olduğu gün ...Bulunmaz Hint kumaşları, emsalsiz insanlar, tek adamlar dünyaya hakim olduğu gün... ...Masallar kaçar Kaf Dağı’na, kaya kovuklarına saklanır. YENİ ZAMANİ, NEA ZMİRNİ(1) Zaman gelir, zaman gider, o üç zamanın birinde bir yeni zaman çıkar…

Bir şehrin sokaklarında kaybolup gidiyorsan eğer, bilesin ki o seni seviyor. Ben söylemeden sen anlasana! Bak, kollarına almış seni, sımsıkı sarıyor. Ey kervancı, ey gemici, ey yolcu, derdiniz de bu değil miydi?Bu şehre varmak, bu şehirde kalmak, sokaklarında yitip gitmek değil miydi? Davranın o zaman, durmayın, vurun kendinizi sokaklara!..Ta ki yitip gidesiye… Ta ki kaybolduğun…

Üç zamanın biridir, kalyonlar yeni yeni Körfez’e girmeye başlar. Acem diyarı taraflarından gelip, dağlar aşıp şehre giren develer, yolları sırtındaki ademden iyi bilen güzel gözlü eşeklerin peşindedir. Aklın yaşta kuruda değil, aklın parada pulda değil, aklın başta olduğu zamanlardır o zamanlar. Dellenen rüzgâr Çatalkaya’dan kopup şehre vurmadıysa, yelkenleri mayna edip iskandil atan karavel sığa varmadan…

Masallar şehri, İskender’den beri kervancı, harami, gemici, korsan bilir de, fatih bilmez. Kılıçlı ve devletli kahramanları pek yoktur; develi, merkepli, yelkenli, kürekli serdengeçtiler şehridir İzmir. Gerçek midir, masal mıdır bilinmez, tek memeli okçular emanetidir ve ... Asıl adı i Zmirni’dir (1) ve dişidir. Kılıç kuşananların, at ile avrat ile öğünenlerin ezelden beri nefretlisidir.Kervancı ve gemici,…